Deze eerste week zal ik grotendeels alleen met Cas doorbrengen aangezien mijn wederhelft zich deze week nog moet inzetten op werkgebied.
Cas had een paar jaar geleden al eens gevraagd wanneer we een keer naar de Apenheul zouden gaan en goede ouders als dat wij zijn geven wij hier natuurlijk graag gehoor aan. Er was enkel een paar jaar geduld voor nodig.
Er was nog een obstakel en dat obstakel heet Erica. Je leest het goed mijn lieftallige wederhelft is geen fan van apen en zeker niet van het loslopende soort.
Vanochtend was het dan eindelijk zover en na Cas op een voor hem verschrikkelijk vroeg tijdstip uit zijn bed heb weten te krijgen begon ons avontuur om half 9 in de ochtend aangezien het anderhalf uur rijden is.
Een extra avontuur omdat Cas vandaag voor het eerst de hele autorit naast mij in de bijrijdersstoel zat in plaats van achter mij. Een aangename verandering en een stuk gezelliger.
Om kwart voor tien parkeerden wij dan toch de auto op P1 van de Apenheul zo dachten wij, vreemd keken we dan ook op toen een bord ons melde dat de ingang van de Apenheul zelf nog 600 meter lopen was door stadspark berg&bos. Een klein stukje dus door een prachtig aangelegd park is geen enkel probleem op de vroege morgen en zo sloten wij keurig om 10 uur aan in de wachtrij voor de ingang.


Na wat veiligheidsvragen omtrent corona te hebben beantwoord en plechtig te hebben beloofd om ook de anderhalvemetersamenleving van de apen na te leven (geen Grapje!) Mochten we dan toch naar binnen.
Als eerste kwamen we bij de doodshoofdaapjes die Cas er zo lief uit vind zien dat hij ze meteen heeft omgedoopt tot liefkopaapjes. Alle apen mogen dus niet meer gelokt of aangeraakt worden dus dit was jammer genoeg een ervaring op afstand.
Als eerste kwamen we bij de doodshoofdaapjes die Cas er zo lief uit vind zien dat hij ze meteen heeft omgedoopt tot liefkopaapjes. Alle apen mogen dus niet meer gelokt of aangeraakt worden dus dit was jammer genoeg een ervaring op afstand.

De dwergapen hierna mochten dan inderdaad geen fysiek contact maken maar liepen gelukkig nog wel vrij rond langs en boven ons.

Het makiverblijf heeft vandaag denk ik wel het meeste indruk gemaakt aangezien deze als enige primaat vandaag dichterbij zijn geweest dan welke apensoort dan ook.

Het was inmiddels 12 uur geworden en ondanks dat de trek om te lunchen nog niet echt aanwezig was besloten we toch hier iets te nuttigen aangezien het volgende horecapunt volgens de plattegrond zich pas aan het eind van de route zou bevinden. Ook het bestellen van een patatje gaat in 2020 anders dan anders dus terwijl Cas zich uitleefde in de speeltuin scande ik een QR code en bestelde en betaalde op mijn telefoon. Vervolgens kon ik op zoek naar een plekje welke snel gevonden was en 10 minuten later kreeg ik een keurig SMS bericht dat mijn bestelling klaar was. Op deze manier bestellen kan mijn goedkeuring vinden alhoewel ik me kan voorstellen dat voor mensen die nog niet thuis zijn in de digitale wereld het een puzzel zal zijn.
Na onze lunch te hebben verorberd hebben we natuurlijk nog veel meer apen gezien aangezien dit park 35 verschillende apensoorten telt. Helaas weet ik niet meer alle namen uit mijn hoofd maar met name de kleine man heeft zijn ogen uitgekeken.


Er valt tussen alle apen door gelukkig ook genoeg te doen voor de kinderen en ook speeltuinen heeft dit park geen gebrek aan.

Na speeltuin nummer 3 konden we gelukkig nog net op tijd aansluiten voor een voederdemonstratie van de gorilla's. De verzorgers gooien hier vanaf een vlonder stukken fruit richting de gorilla's welke ze opvangen als er niet per ongeluk net een duif langs vliegt doe een stuk banaan tegen zijn/haar kop krijgt waardoor het beest direct ter aarde stort. Je begrijpt we hadden mazzel vandaag. Ook de kunsten van de puberzoon welke op slinkse wijze stukken fruit wist te stelen van het alfa mannetje kon op fans rekenen vandaag. Al met al een geslaagde voorstelling.
Hierna kwamen we bij een interactief gedeelte aan voor kinderen waar het de bedoeling is dat je je eigen kinderen met alle geweld voor het kind duwt dat wel netjes op zijn beurt staat te wachten, maar toen Cas uiteindelijk ook een gaatje vond heeft hij zich toch mooi kunnen meten met de kracht van een baby gorilla.


De rest van de middag bestond uit lopen door gebieden waar apen vrij rond zouden moeten lopen maar dit niet deden in verband met de maatregelen van het RIVM die schijnbaar ook een voorlichter in de primatenwereld hebben.
We hebben ons echt prima vermaakt maar waren eerlijk gezegd toch licht ontgoocheld door het feit dat de apen nu zo op afstand moeten blijven.
Om 3 uur vond ik het wel weer mooi geweest en zijn we begonnen aan de voettocht die vanochtend zo kort leek maar na 7500 stappen toch net iets langer aanvoelde. Moe maar voldaan konden we gelukkig voor de spits thuis komen vol van mooie verhalen.
Morgen hebben we een tussendagje waarin niks gepland is maar er zal vast wel verandering in komen.
Woensdag zullen wij ons in een niet nader te noemen pretpark in Kaatsheuvel bevinden.
We hebben ons echt prima vermaakt maar waren eerlijk gezegd toch licht ontgoocheld door het feit dat de apen nu zo op afstand moeten blijven.
Om 3 uur vond ik het wel weer mooi geweest en zijn we begonnen aan de voettocht die vanochtend zo kort leek maar na 7500 stappen toch net iets langer aanvoelde. Moe maar voldaan konden we gelukkig voor de spits thuis komen vol van mooie verhalen.
Morgen hebben we een tussendagje waarin niks gepland is maar er zal vast wel verandering in komen.
Woensdag zullen wij ons in een niet nader te noemen pretpark in Kaatsheuvel bevinden.










