Slagharen

We zijn net thuis van een lange dag, een hele lange dag in Slagharen.



Vanochtend zijn we vroeg weg gereden aangezien de reis naar dit pretpark ruim 2 uur zou duren, maar om iets voor 10en parkeerden we de auto om ons op te maken voor een dag in een voor ons onbekend park.

Na een korte wandeling bij de entree viel het ons al op hoe rustig het hier was in vergelijking met andere parken de laatste tijd. Later leerde we dat dit kwam omdat Slagharen de bezoekerscapaciteit naar beneden heeft bijgesteld omdat het vorige week toch te druk leek en dit de beleving van de gast zou beïnvloeden. We vinden het een bewonderenswaardig besluit.

Snel op naar de eerste attractie van de dag: een zweefmolen die achteraf er indrukwekkender uitzag dan de beleving, we hebben hem 2 x achter elkaar gedaan, dat wil zeggen ik 1 x met Cas en daarna Cas nog een rondje alleen.

Naast de zweefmolen stond de eerste achtbaan van het park dus na een korte wachtrij en Cas weggesleept te hebben bij de goktent waar je pokemon knuffels kan winnen snel een rondje gemaakt in deze korte maar best intense mine train.

Verder in het park is een zogeheten Enterprise te noemen. Voor de leken onder ons, je zit in een gondel met traliewerk zonder beugels of riemen en het draait heel hard rond eerst horizontaal en daarna verticaal. 

Er staat wellicht ook nog een dag drievliet op de planning en aangezien Cas vast besloten is om zijn moeder hierin mee te nemen was dit een goede gelegenheid om proef te draaien.

we kunnen een korte conclusie trekken: de moeder van Cas blijft in drievliet met beide benen op de grond. 

Na een waterattractie waar ondergetekende en Cas kleddernat zijn gespoten in een soort waterpistoolattractie zijn we eerst gaan opdrogen in de grote droogmachines welke heel handig naast deze attractie zijn geplaatst maar helaas konden mijn kleren niet meer droog worden. Die van Cas gelukkig iets beter en dus gingen we half verzopen verder in de hoop dat het zonnetje ons zou helpen. 

In dit park kan je je laten vervoeren van de ene kant naar de andere doormiddel van een ouderwetse kabelbaan. Een uitgelezen kans om het park van bovenaf te ontdekken en ook een beetje op te drogen. 

Eenmaal uitgestapt werdt als eerste besloten om een broodje te eten en daarna vond onze kleinste metgezel het tijd om als een echte cowboy een ritje te paard te maken.

Inmiddels waren we toch al weer redelijk droog en dus werd besloten om het laatste beetje water te laten drogen door de zon in het kleine reuzenrad. 

Lekker warm eenmaal beneden heb ik hoogstpersoonlijk mijn hoogtevrees overwonnen in deze toren met vliegtuigjes die met een redelijke snelheid omhoog getakeld worden.

Eenmaal beneden was een toiletbezoek hoogst noodzakelijk en daarna hebben we kennis gemaakt met de oudste en enige darkride van het park en dat hun gedateerd is steken ze niet onder stoelen of banken.

De temperatuur was inmiddels opgelopen tot een heerlijke 25 graden dus verkoeling in de vorm van een ijsje is dan erg welkom, wel jammer van de wachttijd hiervoor van 30 minuten maar waar je lang op wacht smaakt des te lekkerder en ook dit was het geval.

We zijn na het ijsje doorgelopen om de monorail te nemen voor een laatste rondje door het park en na de enterprise nog een keer te hebben bedwongen met Cas hebben we ook op deze manier het park ontdekt in een ritje van 10 minuten door het hele park.

We hebben trouwens ook nog ons geld gezet op het spel met de pokemon knuffels maar zoals met alle kermis gokspellen ook hier geen prijs en een verdrietige Cas aangezien hij de knuffel niet voor zichzelf wou hebben maar voor een vriendje.

Al met al hebben we een leuke dag gehad, maar zijn ook tot de conclusie gekomen dat we hiervoor niet heel snel nogmaals 2 uur voor in de auto zullen zitten.

Op het gebied van de corona maatregelen eist dit park bijna dat je voor het betreden van iedere attractie je handen desinfecteert, we snappen de bezorgdheid maar vinden het wel redelijk overdreven en onze handen gaan er ook niet fijner van voelen.

Vanaf morgen koelen we weer even af om maandag opnieuw naar Kaatsheuvel af te reizen, dit maal met zijn drietjes.